Tag

၀ါသနာေလးမ်ား

ကၽြန္ေတာ့္မွာ Tag ေၾကြးေတြ ႏွစ္ခု ေလာက္ရွိတဲ့အထဲက ေလာေလာဆယ္ အင္တာနက္ ျမန္ႏႈန္းေလး ျပန္ေကာင္းတာနဲ႔ မွတ္မွတ္ရရ အရင္တစ္ပါတ္ ေက်ာ္ ေက်ာ္က Tag ထားတာေလးကို အေလာတႀကီး ေျဖရွင္း လိုက္ပါတယ္။
အရင္ တစ္တစ္ေလာက ကိုဂစ္တာ Tag ထားတဲ့ ပိုစ္ေခါင္းစဥ္ကိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္ ဘေလာ့ထဲမွာ ျပန္ရွာေပမယ့္ မေတြ႕ေသးတာရယ္၊ Tag ေခါင္း စဥ္ေမ့ေနတာရယ္ေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ေသးပါဘူး၊ ဒီစာနဲ႔ပဲ ကိုဂစ္တာကို ေတာင္းပန္လိုက္ရပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚ ေတြ႕မွပဲ ေမးၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေရး ေပးပါေတာ့မယ္။
၀ါသနာကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ပါ။ လိုင္းကလည္း စံုပါတယ္။ ၀ါသနာအရ အားကစား ဆိုရင္လည္း ေရကူး၊ ေဘာလံုးကန္၊ Table Tennis စတာေတြပါပဲ။
တျခားဘက္မွာ ၀ါသနာပါတာကေတာ့ သိပ္မရွိပါဘူး။ အားတဲ့အခ်ိန္ ဗဟုသုတရမယ့္ ကြန္ပ်ဴတာဂ်ာနယ္၊ စာအုပ္၊ အားကစားဂ်ာနယ္ ဖတ္တာ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္းကားေတြ၊ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ တတ္တာကလြဲၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေထြေထြထူးထူး မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္အားတဲ့အခ်ိန္ အိမ္ပဲ အေနမ်ားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္..... တစ္ခါတစ္ေလ အေဖရဲ႕ လုပ္ငန္းေလးေတြ၊ အေမ မီးဖိုေခ်ာင္ ကူညီလုပ္ကိုင္ ေပး ရင္း ဒီေလာက္ပါပဲ.....။

ကၽြန္ေတာ့္ကို Tag ပိုစ့္မွ်ေ၀ေပးတဲ့ မေမကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အခုတစ္ေလာ ဘေလာ့ပိုစ့္ေရး ခ်င္စိတ္ ေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ကုန္ဆံုးေနတာ၊ ပိုၿပီး ဆိုးသြားတာက အင္တာနက္ေတြ လံုး၀ ျမန္ႏႈန္းက်သြားကတည္းက အြန္လိုင္းေပၚ မေရာက္တာလည္း ၁၀ ရက္ေက်ာ္ေက်ာ္ ရွိသြားၿပီ။ စိတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပိန္သြား တယ္..။ အခုေတာ့ ကြန္နက္ရွင္ နည္းနည္း ျပန္ေကာင္းသြားတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း Tag ေၾကြးေလးေတြ ဆပ္လိုက္ရ ပါတယ္။ ဒါေတာင္ တစ္ခုရွိေသးတယ္။ ေခါင္းစဥ္ေမ့သြားလို႔ဗ်...။

ထပ္ေတာ့ အစ္ကို၊ အစ္မေတြကို ထပ္မ Tag ေတာ့ပါဘူး။ အလုပ္ရႈပ္၊ ကြန္နက္ရွင္မေကာင္းတာမို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ေကေမာင္ၿငိမ္း က ထပ္ၿပီး ဒုကၡမေပး(ေနာက္မွပဲျငင္းဆဲ)ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ....။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ့ပါရန္...

ကိုဟန္သစ္ Tag

`Ten Things I Hate About Myself´

၁ = ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။

၂ = လုပ္ခ်င္တာေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။

၃ = လူတိုင္းကို ကူညီခ်င္တယ္။

၄ = အရာရာတိုင္းကို စာနာ နားလည္ခ်င္တယ္။

၅ = မျဖစ္ႏုိင္ မွန္းသိလွ်က္ လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္ကို မုန္းတယ္။

၆ = ကိုယ္ေပၚမေကာင္းတဲ့လူကို မခြင့္လြတ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို မုန္းတယ္။

၇ = စိတ္ကူးၿပီး အေကာင္အထည္ မေဖာ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို မုန္းတယ္။

၈ = အရာတိုင္းကို အေကာင္းျမင္ခ်င္ ပါလ်က္နဲ႔ အဆိုးဘက္ ပါသြားတတ္တဲ့ အက်င့္ကို မုန္းတယ္။

၉ = အျပဳသေဘာ မေဆာင္ တတ္တဲ့ အက်င့္ကိုမုန္းတယ္။

၁၀ = သေဘာေကာင္း၊ မေနာျဖဴ၊ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္၊ ရိုးသား၊ ၾကိဳးစား အဲဒီစိတ္ဓါတ္ေတြ ရွိတဲ့လူ ေတြ႕ခ်င္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ လည္း မုန္းမိမွာပဲ။ (ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူဟာ ဒီလူ႔ျပည္မွာ မေနသင့္ ေတာ့ဘူး။ အထူး သျဖင့္ ေရႊ ျပည္ ၾကီးမွာေပါ့။ :)

ဆက္ၿပီး ဒုတ္ခေပး (အဲမွားလို႔) Tag မွာကေတာ့

ကို idulize

ကို Guiter

ကို Thihanyein

ကို Yewintthu

ကို Naylynn

မႏွင္းပြင့္ျဖဴေလး(ဖန္တူမၾကီး)

Mamegumi

မေရႊျပည္သူ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ့ပါရန္...

ျဖစ္သလိုေလးပဲ စားလိုက္ပါတယ္ .....

ကိုဟန္သစ္ Tag ကို ေျဖရွင္းၿပီး တာနဲ႔ ကိုေနလင္း Tag ကို ထပ္မံေျဖရွင္း လိုက္ပါတယ္၊ မေရးတတ္ ေရးတတ္၊ မၿဖီးတတ္ ၿဖီးတတ္နဲ႔ပါ၊ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳး ဆိုေပမယ့္ ျမန္မာစာရမွတ္ ကေတာ့ အျမဲတမ္း ပ်မ္းမွ်ရမွတ္ ထက္မပိုပါဘူး၊ အထူးသျဖင့္ စားေရးရဆံုး စာစီစာကံုးပါ၊ စာေရးတာ၊ စာဖတ္တာ ၀ါသနာ ပါေပမယ့္၊ ကိုယ္ေရး တဲ့စာ ကိုယ္ျပန္မဖတ္ခ်င္တဲ့ သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတမ္း ထိပ္ဆံုး ကပါမွာပါ၊ အခုလည္း ဒီလိုပါဘဲ၊ ကိုေနလင္း Tag ကို ေျဖရွင္း ပါမယ့္ဆိုမွ မဆီမဆိုင္ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးညံ့တာ ထိပ္ဆံုးက ပါလာ ျပန္ၿပီ၊

ေျဖပံုကေတာ့ ဒီလိုပါ၊ "ျဖစ္သလိုေလးပဲ စားလိုက္ပါတယ္" ဆိုတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အတြက္ သိပ္ကိန္းဂဏန္း မဆန္ပါဘူး၊ အထူးသျဖင့္ မနက္အိပ္ရာထ မနက္စာက ရိုးရိုး ရွင္းရွင္း ေလးပါ၊ ပဲျပဳတ္နဲ႔ ထမင္းေက်ာ္၊ ဒါမွမဟုတ္၊ အေမ၊ အဘြားလုပ္ေကၽြးတဲ့ ျမန္မာမုန္႔ တစ္ခု၊ လက္ ဖက္ရည္ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ေပါ့၊ တစ္ခါတစ္ေလ လြယ္လြယ္ကူကူ ျမန္မာမုန္႔ဟင္းခါး၊ အသုပ္စံု ေတြလည္း ၀ယ္စားတတ္ တယ္၊ "ျဖစ္သလိုေလးပဲ စားလိုက္ပါတယ္" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ပါပဲ၊ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ အလြယ္ကူဆံုး အစားအစာေတြပါဘဲ၊

ေနခင္းေန႔လည္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အတြက္ သိပ္အေရး ႀကီးပါတယ္၊ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတာ္ေတာ္ မ်ား မ်ား ဟာေန႔ခင္း ေန႔လည္ကို ဟင္းေကာင္းေကာင္း ထမင္း ေကာင္းေကာင္း ခ်က္စား တတ္ၾက ပါတယ္၊ မ်ား ေသာ အား ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဟင္းအမည္ ၃ မ်ိဳး ၄ မ်ိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာထက္ ပိုရင္လည္း ပိုမွာပါ၊ ေနာက္ၿပီး ဟင္းရည္ ေသာက္၊ တို႔စာရာ၊ အရြက္သုပ္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ၊ ေနာက္ၿပီး ငါးပိေက်ာ္ စသည္ျဖင့္ပါပဲ၊ ထမင္း ကေတာ့ ေပၚဆန္းေမြး၊ ေတာင္ျပန္ေမြး၊ ေကာက္ႀကီးဆန္ စသည္ျဖင့္ေပါ့၊ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ "ျဖစ္သ လိုေလးပဲ စားလိုက္ပါတယ္" ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ဆိုရင္ ကိုယ္အိမ္ကိုယ့္ရြာ မဟုတ္တဲ့ အလုပ္ လုိ ေနရာမ်ိဳးမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သိပ္လြယ္တယ္၊ လမ္းေဘး မုန္႔ေစ်းဆိုုင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ထမင္းဆိုင္၊ စား ေသာက္ဆိုင္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ နဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူ ၿပီးသြားတတ္ပါတယ္၊ တစ္ခါ တစ္ေလ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္၊ မုန္႔တစ္ခု နဲ႔လည္း တင္းတိမ္ တတ္ပါတယ္၊ အလုပ္အေျခ အေနေပၚ လည္းမူတည္ ပါတယ္ ေပါ့ေလ၊

တစ္ခါ ညစာ ထမင္းစားတဲ့ အခါမွာလည္း ထိုနည္းလည္း ေကာင္းပါဘဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ကေတာ့ ညစာကို အထူးတလည္ ျပင္ဆင္ျခင္း မရွိၾကပါဘူး၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အတူတူပါပဲ၊ သိပ္ခမ္းခမ္း နားနားမရွိပါဘူး၊ အထူးသျဖင့္ ညစာစားတဲ့အခါ မွာေတာ့ မိသားစု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စံုစံုညီညီ စားၾကတာကို ေတာ့ေတြ႕မယ္ ထင္ပါတယ္၊

ကၽြန္ေတာ္ကို႔ Tag တဲ့ ကိုေနလင္း ေရ၊ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေလးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါဘဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို Tag တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာသလို၊ ေပ်ာ္ရြင္မိပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လည္း ေတာ့ မသိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ့္စာေရး ပ်င္းတာ ဒီ Tag ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို စာေရးရေအာင္ ဆြဲေခၚသလိုပါဘဲ၊

အစကေတာ့ Connection ေကာင္းရင္ ထမင္း၀ိုင္း၊ မုန္႔ဟင္းခါးပြဲ ပံုေလးေတြပါ တင္မလို႔ပါ၊ ဒါေပမယ့္ ကိုေမာင္မင္းႀကီးသား Connection က တစ္၀က္တစ္ျပက္ နဲ႔ျပတ္သြားလို႔ ရိုက္ၿပီးသား နဲ႔မနည္းေတာင့္ Save လုပ္လိုက္ရတယ္ဗ်ာ၊

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။ :D

ေကေမာင္ၿငိမ္း

ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ့ပါရန္...

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ......

ဒီတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္ ေကေမာင္ၿငိမ္းကို လာေရာက္ Tag တာကေတာ့ "အခ်စ္ဆို သည္မွာ" တဲ့ဗ်ာ

ကိုဟန္သစ္ Tag တာကေတာ့ ရက္ေတာင္ အေတာ္ၾကာ သြားပါၿပီ၊ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ေျဖခ်င္တာ ရယ္၊ အေတြ႕အၾကံဳကလည္း ဗဟုသုတ မရွိသေလာက္ ျဖစ္တာရယ္နဲ႔ ခ်က္ခ်င္း မေျဖျဖစ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ တဂ္တို႔ စံအတိုင္း မေျဖမျဖစ္ ေျဖရမွာ ဆိုေတာ့ အဲဒီစကားလံုး နီးနီးစပ္စပ္ ရွိမယ့္ အေၾကာင္းအရာ အခ်ိဳ႕ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္တယ္၊ ကြန္ပ်ဴတာ လိုပဲ ဦးေႏွာက္က နည္းနည္းေတာင္ ဟမ္းသြားတယ္ ဗ်ာ၊

ဟုတ္တယ္၊ သိပ္မၾကာဘူး လူက သိပ္ရွာလို႔မေတြဘူး၊ အဲဒါနဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း Start menu ထဲက Search Tab က For File or Folder ပရိုဂမ္ ကေခြးေလးကို သြားအကူအညီ ေတာင္းရတယ္ဗ်ာ၊ (စိတ္ေတာ့အရွိနဲ႔၊ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီအတိုင္းပဲ ရွာတတ္ တာ) သူ႔လည္း ေတာ္ေတာ္ေမာသြားတယ္ဗ်၊ အဲေတြ႕ျပီဗ်၊ ဟာ ခက္တယ္ဗ်ာ၊ Short Cut နဲ႔ လာေပၚတယ္၊ မရဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို မညွာဘူး၊ ထပ္ရွာခိုင္းတယ္၊ ေဟာ ေတြ႕ျပီဗ်၊ ငယ္ငယ္တုန္းက အျဖစ္ပါဘဲ၊ ဗားရွင္း ကေတာ္ေတာ္ ေအာက္ေနျပီဗ်ာ၊ အခု Vista OS နဲ႔ဆို ပြင့္ ေတာင့္ပြင့္ ပါမလားမသိဘူးဗ်ာ၊ အဲဒါနဲ႔ XP Os ရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း စက္သြားဖြင့္ၾကည့္တယ္၊ သူကလည္း ဟိုး ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းေနဖက္ ကတည္းက ေပါင္းသင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ သြားေမးၾကည့္တာ၊

သူလည္း သိပ္မမွတ္မိဘူးဗ်ာ၊ ဘယ္မွတ္မိပါ့မလဲ၊ သူက ကၽြန္ေတာ္မွ မဟုတ္တာကို၊ ဒီလို႔နဲ႔ စက္ကတက္၊ ဦးေႏွာက္ က တျဖည္းျဖည္း ေရးေရး ေရးနဲ႔ ေပၚလာတယ္၊ မွတ္မွတ္ရရ အခ်စ္ဆိုတာလား၊ ၉ တန္း၊ ၁၀ တန္း ေလာက္ေပါ့ဗ်ာ၊ အခ်စ္ဦး လို႔ ဆိုရေပ မယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေနာက္ၿပီး Uni တက္တုန္းက၊ ဒါေပမယ့္ အေ၀းသင္ တက္ခဲ့တာဆိုေတာ့ Uni ဆိုတဲ့ အရသာ လည္း မခံစားခဲ့ရပါဘူး၊ အဲဒီေတာ့ ရုပ္ရွင္၊ ဗြီဒီယို ဇာတ္လမ္းထဲက လို အက္ရွင္ေတြလည္း မရွိဘူး၊

ကိုဟန္သစ္ ေျဖသလို ၊ ကို idulize လို ဖြဲ႔ဖြဲ႕၊ ႏြဲ႔ႏြဲ႕ ေရးခ်င္တယ္၊ ဟာသဆန္ဆန္ ေလးလည္း ေရးခ်င္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို အိုင္ဒီယာမ်ိဳးက ဘယ္သြားငွားရ မလဲမသိဘူးဗ်ာ၊

ဒါနဲ႔ပဲ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို နားေထာင္ၾကည့္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ ရတာေလးပါ၊ Tag ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေတာင္ ဆိုင္ပါ့မလားမသိဘူး၊

လြန္ခဲ့တဲ့ ေျခာက္ႏွစ္ ခုနွစ္ေလာက္က အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀တုန္းက ေပါ့ဗ်ာ၊ အတန္းထဲက ကိုယ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ေလာက္ႀကီးတဲ့ (ဒါေပမယ့္ အတန္းက အတူတူဗ်) ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ကိုခ်စ္ခဲ့ မိတယ္ဗ်ာ၊ အရင္တုန္းက ေက်ာင္းေခၚႀကိမ္ Regesiter စာအုပ္ရဲ႕ ပ်က္ကြက္စာရင္းမွာ အျမဲတမ္း လိုလို ပါေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ဒီေကာင္မေလးကို စေတြ႕တဲ့ ေနာက္ပိုင္းေပါ့ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတမ္း အေစာဆံုး ေရာက္ခဲ့တယ္ (သူအိမ္က ေက်ာင္းနဲ႕နီးတယ္) ေက်ာင္းတက္မွန္ခဲ့တယ္၊ ေက်ာင္းအလုပ္ေတြ သူမ်ားထက္ မ်ားမ်ား ေရွာင္တယ္(အဲမွားလို႔) ပိုလုပ္တယ္ ခဲ့တယ္ထင္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ သူနဲ႔စေတြ႕ၿပီးမွပါ၊ အဲဒီမတိုင္ခင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းမွာေတာ့ ႀကီးသံုးႀကီး စာရင္း၀င္ ပါပဲ၊ ဘာအဓိပါယ္လဲ ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မရွင္းပါရေစနဲ႔၊ ေကာင္းတဲ့ေနရာ၊ အတုယူစရာ ေကာင္းတဲ့ ေနရာမဟုတ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မေျပာခ်င္ ပါဘူး၊ ေနာက္ျပီး ဆိုလိုရင္း အဓိပါယ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ထင္ တယ္ ေ၀းသထက္ ေ၀းလာၿပီ၊

အဲဒါနဲ႔ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ၊ စာအုပ္ေတြ၊ ဇာတ္လမ္းေတြ ထဲက အခ်စ္ ဆိုတာ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး ခံစားတတ္ လာတာပါ၊ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ဦး ဆိုတဲ့ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ကံမေကာင္း ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္း ထက္မပိုတဲ့ သူ႔သံေယာစဥ္ ေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဘက္က မ်ိဳသိပ္ခဲ့ပါတယ္၊ (စာဖတ္သူႀကီး ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေန)သူမ မ်က္ႏွာကို ျမင္ခ်င္လို႔ ေက်ာင္းေန႔တိုင္း လာရတာ၊ သူမေကၽြးတဲ့ မုန္႔ေတြ၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ ထဲက ဟင္းေတြ ဆိုတာလည္း အခုခ်ိန္ထိ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ မွတ္မိေနဆဲပါဘဲ၊ရိုးရွင္းပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ သူကို ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက တိုက္တြန္း ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို စေတြတဲ့ အခ်ိန္၊ ခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ အခ်ိန္၊ ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔မေတြ႕ေတာ့ ယေန႔ အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္လို႔ မေျပာခဲ့ပါဘူး၊

အျဖဴေရာင္ သူငယ္ခ်င္း ပါဘဲ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းစာသား ေလးကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတမ္း ရြတ္ဆိုခဲ့မိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္ဦး မွာ သူငယ္ခ်င္း ထက္မပိုခဲ့တာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး၊ တကယ္ ဆို ကၽြန္ေတာ္ သူကို ဖြင့္ေျပာခဲ့သင့္တယ္ (ဒါကေတာ့ အခုရေနတဲ့ ကိုေက်ာ္သက္ေျပာတဲ့ ေနာင္တပါ)။ 

ကိုဟန္သစ္ စိတ္ေတာ့ မရွိပါနဲ႔ဗ်ာ၊ ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္ ေျပာတဲ့ "အခ်စ္ဆိုသည္မွာ" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ အေရးအသား၊ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆေတြ ဆန္႔က်င္ေနရင္ စာဖတ္သူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္စာ မေရးတတ္ေတာ့ တတ္ႏုိင္သေလာက္ စပ္မိစပ္ရာ ဘာညကြိကြ ပါဘဲ၊

ကိုဟန္သစ္ က ေတာ့ အျမဲတမ္း Tag ခံရတိုင္း၊ သူကလည္း သူခင္တဲ့ ညီေတြကို အျမဲတမ္း ဖိတ္ေခၚ ပါတယ္၊ ဒါကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတမ္း ၀မ္းသာတယ္၊ ဂုဏ္ယူပါတယ္၊ ႀကိဳးစားၿပီး လည္းေျဖပါတယ္၊

ကိုေနလင္း ေျပာတဲ့ Tag ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ အျမန္ဆံုးေရးပါ့မယ့္ဗ်ာ၊ ကိုေနလင္း ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ကို Tag တာ အေတာ္ေလးကို ၾကာပါၿပီ၊ အင္တာနက္ မသံုးျဖစ္တာ၊ ပိုစ္ရိုက္မရတာ၊ အီးေမးကတစ္ဆင့္ ပို႔ျပန္ေတာ့ လည္း၊ ေဖာင့္အဆင္မေျပ တာေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ မေရးျဖစ္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ Tag ဆိုတဲ့ အတိုင္း အျမန္ဆံုး ေရးျဖစ္ေအာင္ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစား ပါမယ့္ဗ်ာ။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈပါရန္...

ျပန္သိမ္းေပးခဲ့ပါရန္...