ဘာကိုမွ၊ ဘာတစ္ခု မွကို အခမဲ့ လွဴဒါန္း သည္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး၊ အဲဒီလို အခမဲ့ေတြ မရွိေတာ့ ေပမဲ့၊ ”အစ္ကိုႀကီး၊ အစ္မႀကီး သားတို႔ သမီးတို႔ သားေလးတို႔ သမီးေလးတို႔ေရ သား/သမီး တို႔ လမ္းေတြ ခရီးသြားလာ သူေတြ အဆင္ ေျပေအာင္ လမ္းေတြ ျပင္ထား၊ လွည္းထား ၾကပါတယ္၊ ေစတနာရွိရင္ အေၾကြေလး မ်ားထားခဲ့ပါတဲ့ဗ်ာ” ဒါကေတာ့ တစ္စခန္းကို အနည္းဆံုး (၂)ဦးေလာက္ ေတြ႕ရတယ္၊ တစ္လမ္းလံုး လည္းမနည္းပါဘူး၊ ရန္ကုန္အလာ ကားစပါယ္ယာ ဆီကအမ္းလာတဲ့ အေၾကြ ေရေျမာင္ႀကီး စခန္းနားေတာင္ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး၊ အမ္းလာတာဘဲ နည္းလို႔ ျဖစ္မွာပါ၊ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က နည္းနည္းလူေရြး ေသးတယ္၊ ရင္ျပင္ေတာ္ ေပၚမွာေတာ့ မရွိေတာ့ ပါဘူး၊ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ဘုရားလာဖူး တဲ့လူေတြ နဲ႔ေတာ္ေတာ္ကို စည္စည္ကားကား ပါဘဲ၊ ညေရာက္ေတာ့ တည္းခိုတဲ့ နားမွာဘဲ ထမင္းစား ၾကတယ္၊ အ၀စား (၁၂၀၀)တဲ့ မဆိုပါဘူး၊ ဟင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္၊ ေစတနာ အျပည့္ပါဘဲ၊ ဘာလိုလဲေတာ့ မသိဘူး၊ ရန္ကုန္ ကစတိုင္ နဲ႔ေတာ့ ကြာတာပါဘဲ၊ ရန္ကုန္မွာက စားခ်င္ရင္စား မစားခ်င္ရင္ေန၊ ဟိုမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ ကလည္းမ်ား၊ သူတို႔သဘာ၀ ကိုကဘဲ ေဖာ္ေရြခ်င္ တာလားမသိ၊ တကယ္လည္း ေစတနာ မပါဘူးဆိုရင္ သူတို႔ဆိုင္ကို ဘယ္သူမွ လာစားမွာ မဟုတ္ဘူးေလ၊ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ား ေနာက္ႏွစ္အတြက္ပါ ခ်ိတ္လိုက္ၾက ေသးတယ္၊ အဲဒီေလာက္ကို စတိုင္လ္က ကြာတယ္၊ ဒါနဲ႔ ထမင္းမစားခင္ ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုၿပီး ေရခ်ိဳးဘို႔ ထြက္ခဲ့တယ္၊ သူငယ္ခ်င္း (၃)ေယာက္ေပါ့၊ တည္းခိုခန္းမွာက ေရက မရဘူးေလ၊ တည္းခိုခန္းက သိပ္အဆင့္ မျမင့္ဘူး၊ တစ္ရက္မွ တစ္ေသာင္းခြဲ ေပးရတာ၊ ႏွစ္ည သံုးရက္ ခရီးကိုေပါ့၊ ေရခ်ိဳးဆိပ္လည္း ေရာက္ေရာ စေတြ႕ပါၿပီ၊ “ေရခ်ိဳးသူမ်ား ေရပံုး လာ၀ယ္ၾကပါ၊ ေယာက်္ားေလးဒီဘက္၊ မိန္ကေလးက အထဲမွာ” ”ေရတစ္ပံုး ၃၀၀ တဲ့” ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ (၃)ေယာက္ဆိုေတာ့ ပထမ (၃)ပံုး၀ယ္ ၾကည့္တယ္၊ ဒါနဲ႔ စတက္လာတဲ့ အ၀တ္အစား ေလးေတြ ဘာေလးေတြ နည္းနည္း ေလ်ာ္ၾကည့္မယ္ ေပါ့၊ ဒါနဲ႔ ေရလဲ ပုဆိုး အဆြဲ၊ ၀တ္ၾကည့္ လိုက္တယ္၊ ပုဆိုးက ကၽြန္ေတာ္ တစ္သက္နဲ႔ တစ္ကိုယ္ ပထမဆံုး ျမင္ဖူးတာဘဲ၊ အလ်ားကေတာ့ သူပုဆိုး အတိုင္းဘဲလား ေတာ့မသိဘူး၊ အနံကေတာ့ တစ္ေတာင္ဘဲ ရွိတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးပါတယ္၊ အခုေခတ္ ပုဆိုးတစ္ထည္ကို ၃ ပိုင္း ပိုင္းထားလား ေတာ့မသိပါဘူး၊ ဒါနဲ႔ဘဲ ေအာင္သက္သက္နဲ႔ သူမ်ားေတြ ေတာင္၀တ္လို႔ ရတာ... ငါဘာလို႔ မရမွာလဲ ဆိုၿပီး ၀တ္ခ်ိဳးခဲ့ ပါတယ္ခင္ဗ်ာ၊ ေတာ္ေသး တာေပါ့၊ အခမဲ့ ပုဆိုးငွားလို႔၊ ရန္ကုန္ကလာေတာ့ ပုဆိုးက ဘုရားတက္ရင္ ပုတီးစိပ္ဘို႔ ဆိုၿပီး ပုဆိုး နည္းနည္းဘဲ ယူလာခဲ့တာ၊ ေဘာင္းဘီတို ေတြေတာ့ပါ ပါရဲ႕ တည္းခိုခန္းနဲ႔ ေရခ်ိဳးဆိုင္ၾကား လမ္း တစ္ေလ်ာက္ ၾကည့္မေကာင္း တာနဲ႔ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ဘဲ ျဖစ္သလိုပါဘဲ၊
Showing posts with label Traveling. Show all posts
Showing posts with label Traveling. Show all posts
Road Travel (Kyitehteeyo Pagoda) အပိုင္း-၂
ဒီလိုနဲ႔ဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း တစ္စု ေတာင္ေပၚကို ေျခလ်င္ ခရီးနဲ႔ဘက္ ခရီးဆက္ ခဲ့တယ္၊ ေျခက်င္ ခရီးကေတာ့ ကင္မြန္းစခန္း ကေန ေတာင္ေပၚထိ ၇.၅ ထိေပါ့၊ တကယ္တမ္း ဒီအကြာ အေ၀းဟာ ေျမျပန္႔မွာ ၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္သာ ၾကာတယ္ ထင္ေပမယ့္ လက္ေတြ႕ ေတာင္တန္း၊ ေတာင္ကုန္း၊ လွ်ိဳ အဆင္းအတက္ ေတြမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စကားေျပာ တယ္ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေယာက်ာ္းေလး ေတြေတာင္ လမ္းေလွ်ာက္တာ ၄ နာရီေက်ာ္ ၾကာတယ္၊ လမ္းမွာလည္း ေမာလို႔ နာလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့၊ စခန္း(၂)ခုၾကားကို တစ္ခါနားတယ္၊ တစ္ခါ တစ္ေန႔ ကြန္ကရစ္ ေလွကား ႀကီးေတြ၊ ေက်ာက္ေတာင္၊ ေက်ာက္တုံး ႀကီးေတြ နားဆိုရင္ ျမင္ရတာ နဲ႔တင္ အေမာဆို႔ ခ်င္လာတယ္၊ ဒါေပမယ့္လည္း နားလိုက္ တက္လိုက္၊ ေလ်ာက္လိုက္ နဲ႔ပါဘဲ၊ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကင္မြန္းစခန္း ေရာက္တုန္းက ၁၁ နာရီႀကီး ဆိုေတာ့ ေနက လည္း အေတာ္ျမင္႔ေနၿပီ၊ ေရာက္ေရာက္ ျခင္း ဘုရားကို ဖူးခ်င္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း တက္လိုက္ ၾကတာ ေရေျမာင္ႀကီး စခန္းနား ေရာက္ေတာ့ ေနက ေတာ္ေတာ္ကို ပူေနၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ရာသီဥတု ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျမျပန္႔သားေတြ မခန္႔ မွန္းႏုိင္ေလာက္ ေအာင္ပါဘဲ၊ ဒီလာက္ ေနပူႀကီးထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္လာတာ ေခၽြးေတြရြဲလိုေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ခဏနားလိုက္ရင္ ေခၽြးေတြနဲ႔ လူက ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ ေတာင္ျဖစ္ လာတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ တက္လိုက္ ၾကတာ၊ ညေန ၃ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ၄ နာရီ ထုိးေတာ့ မယ္၊ ကမန္းကတန္း နဲ႔ဘာဘဲ၊ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မိုးကလည္း ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္၊ တျခား ကားနဲ႔ တက္ၾကတဲ့ လူေတြ ကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ား တာကိုး၊ ေရာက္ ေရာက္ျခင္း ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ တက္ၿပီး ဘုရားဖူးမယ္ေပါ့၊ ဘုရားနားေတာင္ မေရာက္ခဲ့ ပါဘူးဗ်ာ၊ လူေတြ ကလည္း ရင္ျပင္ေတာ္မွာ ကို အျပည့္ပါဘဲ၊ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္ကေန လာၿပီး ဘုရားဖူးၾက သူေတြပါ၊ တခ်ိဳဆို တည္းခိုစရာ တည္းခိုခန္း၊ ဟိုတယ္၊ မိုတယ္၊ နာခိုစခန္း၊ ဓမၼာရံု၊ ထမင္းဆိုင္ ေတြမွာ ေနရာ မရၾက ေတာ့လို႔ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ မွာဘဲ ျဖစ္သလို တည္းၾကသူ ေတြအမ်ား ႀကီးပါဘဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေနစရာ မရမွာကို စိုးရိမ္တာနဲ႔ ဘုရား ေရွ႕နားက ရင္ျပင္ေတာ္ မွာဘဲ ဘုရားကို ဦးသံုးႀကိမ္ ေလာက္ဘဲ ခ်ၿပီး အရင္ႏွစ္ ေရာက္ခဲ့တုန္းက တည္ခိုခန္းကို ေျပးရတာေပါ့၊ ဒီၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ ထူးျခား တာက ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ လမ္းတုန္းက ေမာက လည္းေမာ၊ ေခၽြးေတြ ကလည္းရြဲ၊ ဖုန္ေတြနဲ႔ လူကိုယ္ ဘာပံုစံ ေပါက္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ က်ိဳက္ထီးရိုး ေစတီေတာ္ျမတ္ ႀကီးကို လည္း ဖူးေျမာက္လိုက္ ရေရာ အခုနက ေမာတာေတြ ခ်က္ခ်င္းကို ေျပသြားတယ္ဗ်ာ၊ တကယ္ကို တန္ခိုးႀကီး ကိုးဗ်ာ၊ ဒါေပမယ့္ ေတာင္တက္တာ အေလ့အက်င္ ကတစ္ႏွစ္ ေနမွတစ္ခါ ႀကံဳေတာ့ ေျခေထာက္ ၾကြက္သားေတြ ကေတာ့ သိပ္လက္မခံ ခ်င္းဘူးနဲ႔တူတယ္၊ ကမန္းကတန္း အေၾကာေျပ လိမ္းေဆး လိမ္းမွ ဘဲသက္သာ ေတာ့တယ္၊ မႏွစ္လာတုန္း ကနဲ႔ ဒီႏွစ္လာတုန္း ကေတာ့ အေတာ္ကို ထူးျခားသြားတယ္၊ ရင္ျပင္ေတာ္မွာ သာသနာ့ အေဆာက္ အဦေတြ အျပင္၊ လမ္းတစ္ ေလွ်ာက္ မွာလည္း ဆိုင္ခန္း အသစ္ေတြ၊ တည္းခိုရိပ္သာ အသစ္ေတြ၊ ဓမၼာရံု အသစ္ေတြ အမ်ားႀကီးပါ၊ ပိုၿပီး ထူးျခား တာက လမ္းတစ္ ေလွ်ာက္မွာ ကိုယ္ဆီက ေရသန္႔ဘူး ကုန္သြားလို႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ၀င္ေသာက္ မိတာနဲ႔ ” အစ္ကိုႀကီး ၂၀ က်ပ္ တဲ့ဗ်ား၊ ေရသန္႔ဘူး တစ္ခါတည္း ျဖည့္သြားပါလား၊ တစ္ဘူးမွ ၁၀၀ တဲ့” အစကေတာ့ ၂၀ က်ပ္ ဆိုေပမယ့္ ေဒါသ ထြက္မိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ျပန္စဥ္စား ၾကည့္လိုက္ ေတာ့လည္း ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ ၂၀ က်ပ္တန္ မေျပာနဲ႔ တစ္ရာ တန္ေတာင္ ဟိုးအရင္ေခတ္က ၁၀ တန္ေလာက္ ေတာင္ တန္ဖုိးမရွိဘူး၊ အဲဒါကိုဘဲ စဥ္းစားမိတာရယ္ ေနာက္ၿပီး ဒီေတာင္ေပၚ အထိကို သယ္လာရတဲ့ ေရထမ္းခ ရယ္စဥ္းစား မိတာနဲ႔ဘဲ ၅၀ က်ပ္တန္ကို ျပန္မအမ္း ပါနဲ႔ ေတာ့ဆိုၿပီး ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ႀကီးသား စတိုင္နဲ႔ လွဴခဲ့တဲ့ ဆိုင္လည္း မနည္းပါဘူး၊ ေရသန္႔ဘူး တစ္ဘူးက (၅၀၀)ကိုးဗ်၊ စခန္း ၆ ခု၊ ၇ ခု၊ မိနစ္ ၂၀ ခရီး ေလာက္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕က ေရ ၁ လီတာ ဘူး(၂)ဘူး အနည္းဆံုး ကုန္တာကိုး၊ မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ၊ ဒါ့အျပင္ အရင္တုန္းက ေတြ႕ေန႔ၾက ဆိုင္းဘုတ္ ေတြလည္း မရွိေတာ့ဘူး၊ ”ေဆးအခမဲ့ လွဴသည္တဲ့” ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ဘုရားလာဖူးရင္း အလကား ၀င္လိမ္းတဲ့သူ မ်ားလာလို႔ နဲ႔တူ ပါတယ္၊ လမ္းခရီး ၇.၅ မိုင္မွာေရာ၊ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ေစာင္းတန္း၊ ေစ်းဆိုင္ ေတြေတာင္ မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး၊ ရွိေတာ့လည္း ရွိမွာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိေခ်ာ္ သြားတာ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္၊
Road Travel (Kyitehteeyo Bagoda)
ဒီခရီးကို သြားဘို႔ ဒီက်ိဳက္ထိုးရိုး ဘုရားႀကီးကို သြားေရာက္ ဖူးေျမာ္ဘို႔ကို အခ်ိန္ရေအာင္ မနည္း ႀကိဳးစားလိုက္ ရတယ္၊ ဒီၾကားထဲ စာေမးပြဲႀကီး အတြက္ ခြင့္ကလည္း တစ္လေတာင္ ယူထား ျပန္ေတာ့ ဒီရက္ကို ရဘို႔ မနည္း ႀကိဳးစား လိုက္ရတယ္၊ အလုပ္က သူမ်ားနဲ႔ မတူေအာင္ အလုပ္မ်ား တာကိုး၊ ဒီၾကားထဲ အေ၀းသင္ စာေမးပြဲႀကီးက ဘာသာ ေျခာက္ခုကို ၁၀ ရက္ႀကီး မ်ားေတာင္ ေျဖလိုက္ရတယ္၊ စိတ္ညစ္ဘို႔ ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းတယ္၊ ေနာက္ဆံုး ငါးဘာသာေျမာက္က ၄ ရက္ျခားေတာင္ ေျဖလိုက္ရတယ္၊ ေတာ္ေတာ္ဆိုး လိုက္တဲ့ ကံ၊ ၿပီးေတာ့ တြက္စာႀကီး၊ ခက္ပါ့၊ ဒါနဲ႔ဘဲ ေျဖလို႔ၿပီးေတာင္ ၿပီးသြားၿပီ၊ စိတ္ထဲက အလံုးႀကီး က်သြားလိုက္တာ၊ ေနာက္တစ္ေန႔ ခ်က္ခ်င္းဘဲ က်ိဳက္ထိုးရိုး ဘုရားႀကီးကို ဖူးဘို႔ ထြက္ခဲ့တယ္၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႔ေပါ့၊ သူငယ္ခ်င္း ေတြကလည္း ဟိုး state သူငယ္တန္း၊ တစ္တန္း၊ ႏွစ္တန္း ေလာက္က တည္းက ေပါင္းလာ ခဲ့သူ ေတြေလ၊ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ စာေမးပြဲႀကီး ၿပီးဘို႔ကို မနည္း စိတ္ရွည္ လက္ရွည္နဲ႔ ေစာင့္ၾကတာေပါ့၊ ဒါနဲ႔ဘဲ ၂၇ ရက္ေန႔ မနက္ ၆ နာရီမွာ ေအာင္မဂၤလာ အေ၀းေျပးကားဂိတ္က ”၀င္း” ဘုရားဖူး express ကားႀကီးနဲ႔ ထြက္ခဲ့တယ္ဗ်ာ၊ လမ္းမွာေတာ့ ခဏဘဲ နားတယ္၊ စစ္ေတာင္း တံတား အလြန္၊ သူတု႔ိ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ လိုင္းက ဖြင့္ထားတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ မွာခဏေလး ပါဘဲ၊ ၄ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ ေမာင္းၿပီး ၁၁ နာရီမွာ အေ၀းေျပး ေမာ္ေတာ္ ယာဥ္လိုင္းေတြ ရပ္တဲ့ ကင္မြန္းစခန္း ကိုေရာက္ခဲ့တယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္လံုးက ေယာ္က်္ားေလး ေတြဘဲဆိုေတာ့ ေျခလ်င္ပဲ တက္ဘို႔ သေဘာတူ ၾကတာနဲ႔ ေျခလ်င္ဘဲ တက္ခဲ့တယ္ဗ်ာ၊
Subscribe to:
Posts (Atom)